Sunday, June 19, 2011

Abah, Sebenarnya I Love You

 Aku Tak Reti Cakap Kat Abah yang aku Sayang dia
Aku Tak Reti Cakap Kat Abah yang aku Sangat Perlukan dia
Aku Tak Reti Tunjukkan pada Abah yang aku Sangat Kasih pada dia
Aku Takut Sangat Kehilangan Abah
Abah Makin Tua

Masa Kecil aku Sangat Rapat Dengan Abah
Aku Manja Dengan Abah
Abahpun Manjakan aku...
Abah Bawak aku pergi Pantai. Abah ajak aku Mandi Laut
Abah ajak aku jalan-jalan , Abah Main Dengan aku...
Bila aku Dah masuk Sekolah, Abah Hantar aku Pergi Sekolah
Hari-hari Abah hantar aku pergi Sekolah...
Abah Tak pernah Lupa Hantar aku pergi Sekolah
Aku Masih ingat Lagi, Bila Hujan, Abah Payungkan aku...
Tapi Abah Basah
Abah Baik...

Tapi Bila aku makin Besar, aku Malu Abah Hantar aku Pergi Sekolah
Aku Rela Naik Van Sekolah....

Aku Masih Ingat Pertama Kali Abah Marah aku
Aku Ikut Kawan-kawan aku pergi Memancing
Abang-abang Senior memang Suka Memancing
Aku Pun Nak Try....
Last-last Balik Lambat
Abah Tunggu Depan Pagar Rumah
Abah Pegang Rotan, Sampai je kat Depan Rumah, Abah Rotan aku
Abah Marah Sangat Sebab Balik Lewat
Aku Marah Abah dan Rasa Benci kat Abah
Aku Malu Depan Kawan-kawan dan Abang Senior
Abah Rotan dan Marah aku depan Kawan-kawan
Aku Nangis dan Marah Sangat kat Abah

Satu Hari, Masa Ekonomi Malaysia Merosot
Tahun 1998
Dimana Ramai Orang Di Buang Kerja Dari Syarikat Swasta
Abah yang Bekerja Di Bank Tempatan Mengambil Keputusan Bijak
Abah Berhenti Kerja Tapi Menerima Pampasan...
Abah Hilang Pekerjaan
Masa tu Kami Sekeluarga Hidup Susah
Nasib Baikla Mak Bekerja jadi Guru.

Aku Mula Benci Abah
Aku Rasa Abah Sangat Susahkan Kami Sekeluarga
Tapi Abah Tabah
Abah Sabar Menempuhi Dugaan Hidup Abah

Dalam usia 12 Tahun aku Mula Tak Rapat Dengan Abah
Aku Mula Tak Suka Abah
Aku nak Duit, Abah Tak Mampu bagi
Aku Benci Abah

Tapi Alhamdulilah Abah Dapat Kerja Lain
Walaupun Gaji Abah Tak Sebesar Gaji Masa dia Kerja kat Bank
Tapi Sekurang-kurangnya Abah Bekerja....
Tapi Entah Kenapa aku Marah kat Abah
Mungkin Sebab Belanja Sekolah aku Hanya rm1...

Masuk Sekolah Menengah
Abah Hantar aku Tiap pagi Pergi Sekolah Dengan Kereta Toyota Corolla Buruk dia
Kadang-kadang aku malu
Sebab Kawan lain kena Hantar Pakai Kereta Mahal
Kadang-kadang aku Marah Abah, aku nak Drive Pergi Sekolah
Walaupun aku Takde Lesen
Satu Hari Abah Ajar aku Drive kat Jalan Kampung
Aku Happy Sangat

Lepas tu aku Kata Nak Drive Pergi Sekolah
Abah Tunaikan Walaupun Abah tau itu Salah
Abah Memang Sayangkan aku
Masa Form 4, Abah akan Berhenti kat Simpang Sebelum Masuk Sekolah
Abah Bagi aku Drive kat Situ
Sebab Tak Bagi aku Drive Jalan Besar
Aku pun Berlagak la Drive Masuk Sekolah
Kawan-kawan Semua Tengok aku...
Pastu Turun, Abah Ganti Tempat Duduk dan Pergi Kerja
Abah Baik...
Dia Tak Nak Malukan aku
Dia Tetap Tunaikan Permintaan aku

Satu Hari, Abah Ambil aku Dari Sekolah Menengah
Abah Masih Pakai Toyota Buruk dia
Tiba-tiba Ekzos Kereta Abah Patah dan Jatuh
Aku Malu sangat. Tapi Abah Suruh aku Ambil Ekzos tu
Aku Marah Abah dan Ambil Ekzos tu Cecepat
Aku Benci Betul Masa tu

Lepas tu aku cakap kat Abah, Tak payah Ambil aku
Aku Rela Naik Bas
Aku tau Abah Terluka. Tapi Abah Tetap Sayang aku...
Bila Hari Raya, Abah Tetap Belikan aku Baju Raya
Walaupun Abah Tak Banyak Duit, tapi Abah Tetap Belikan aku Baju Raya
Biarlah Abah pakai Baju Lama. Asalkan aku ada Baju Raya Baru

Tapi itu Masih Tak Mengubah apa-apa
Aku masih tak Rapat Dengan Abah
Bila aku Dah Masuk Form 5, Aku dah Mula Lawan Abah
Aku Tak Dengar Cakap Abah
Aku Sakitkan Hati Abah

Masuk Kolej, Lagila aku Jahat kat Abah
Aku Tak Tegur Abah...
Aku Tak Cakap Dengan Abah Lama
Bila Perlu je aku cakap kat Abah
Itupun Boleh Di Hitung Berapa Kali
Entah Kenapa aku Buat macam tu
Mungkin Sebab Abah Tak Dapat Belikan aku Handphone Mahal...

Malah Kadang-kadang aku Hanya SMS Abah bila Nak Cakap Sesuatu
Walaupun Abah Dekat Dengan aku
Sampai Sekarang aku Masih Tak rapat Dengan Abah
Aku Jarang Cakap dengan Abah
Aku Jarang dah Mesra-mesra Dengan Abah
Aku Tak tau Kenapa?

Bila Abah Tonton Tv dan aku pun Ada kat Situ
Memang Takla aku Cakap Dengan Abah
Kalau makan pun aku Tak Cakap dengan Abah
Aku Lebih Suka Diam

Kadang-kadang aku Tolong Cuci Kete Abah
Sebab aku Kesian Tengok Kereta Abah yang Baru tu Tak Basuh
Sebab Abah Sebok...
Tapi Abah Tak Pernah Ucap Terima Kasih

Kadang-kadang Abah Pakai Kereta aku
Tapi Abah Isikan Minyak Sampai Penuh
Tapi Aku Tak Ucappun Terima Kasih

Kadang-kadang aku Curi-curi Bawak Kereta Abah
Sebab Kereta Abah Selalu Full Tank
Malah aku Bawak Kereta dia Sampai Habis Minyak
Aku Tak Isi Balik...
Tapi Abah Tak Marahpun

Sebab Abah Tabah, Kini Abah dah Boleh Tersenyum Gembira
Sebab Abah Dah ada Perniagaan Sendiri
Abah dah Berduit
Malah Abah Bagi aku Duit....
Tapi aku Masih tak Rapat Dengan Abah


Jauh Di Sudut Hati aku Memang Sayangkan Abah
Walaupun aku Kelihatan Macam Benci Abah
Tapi Dalam Hati Sumpah Demi Allah Memang aku Sayang Abah

Aku tau Abah Perasan aku Jarang Sangat Cakap dengan dia
Sampai pada satu tahap tu Abah jadikan Mak Sebagai Pengantara aku dengan dia
Abah Macam Takut Nak Cakap dengan aku
Akupun Macam Takut nak Cakap Dengan Abah
Sebabnya? aku pun Tak Tau....
Mungkin Dah Jarang sangat Bercakap kot....

Tapi Bila Raya Abah Tetap Peluk aku
Abah Baik
Aku Tau Abah Tak Pandai nak Tunjukkan Kasih Sayang dia Pada aku Bila Besar
Aku Sendiri mengaku Tak Pandai Tunjuk Rasa Sayang aku Pada Abah
Tapi Abah Tetap Terima aku Seadanya

Bila aku Minat Nyanyi, Abah Sokong
Tak Macam Mak
Abah Bagi aku Semangat
Abah Siap panggil aku Artis Sampai Hari ni
Alhamdulilah, Mungkin Sebab Doa Abah
Aku dah Sign Contract Dengan Production House Walaupun Bukan Sebagai penyanyi
Tapi Pelakon

Aku Ingat Lagi masa aku Nak Pergi Training kat Air Asia Academy
Tahun Lepas
Itulah Pertama Kali aku Berjauhan Dengan Abah
Masa tu Abahla yang hantar aku pergi Airport
Aku Salam dan Cium Tangan Abah
Abah Senyum
Abah bagi aku Duit Rm700
Abah kata Buat Belanja
Aku Tak Ucap Terima Kasihpun
Aku Terus Jalan Tarik Beg aku

Tapi Bila Sampai kat Academy, aku Rindu Abah
Aku Sms Abah Ucap Selamat Hari Bapa
Kebetulan Masa tu Hari Bapa...
Aku Mula Rasa aku Sayang Sangat Abah

Aku Belikan Abah Baju, 3 Pasang Guna Gaji aku Sendiri
Aku Belikan abah Tali Pinggang yang Bagus
Aku Gembira Sangat Dapat Belikan Abah Semua tu
Bila Habis Training, Abah jugak yang Ambil dan Tunggu aku Kat Airport
Abah Baik Sangat
Bila aku bagi Benda yang aku belikan... Abah Pakai
Abah Senyum je...
Sampai Hari ni dia Masih Pakai Lagi...

Abah Kadang-kadang kelakar
Abah pernah Pakai Tali Pinggang aku
Abah Pernah Pinjam Handphone Nokia aku Sampai Rosak
Abah Pernah pakai Stokin aku
Aku Marah. Aku Report kat mak
Mak Cuma Senyum dan Kata
"Hm, taula Abah kau'....
Sebab Abah memang Sangat Simple...

Tahun ni Abah Banyak Bekorban untuk aku
Abahlah yang Susah-susah Tolong aku masa Kereta aku Rosak
Abah Hantar aku pergi Shopping Mall
Abah juga Bagi aku Duit Walaupun aku dah Bekerja

Aku Akui Abah Jarang Marah aku
Abah Baik Sebenarnya Cuma aku Tak Perasan
Abah Sayang aku Sebenarnya, Cuma aku Tak Nampak

"Abah, Sebenarnya Anak Abah ni Sayang Sangat kat Abah
Anak Abah Taip Benda ni Sampai Mengalirkan Air Mata
Sebab Anak Abah ni Sebak
Anak Abah ni Tak Baik dengan Abah
Anak Abah ni Tak Pandai Nak Tunjuk Rasa Sayang kat Abah
 Anak Abah Malu nak Manja-manja Dengan Abah Walaupun Anak Abah ni Nak Sangat
Anak Abah ni Banyak Lukakan Hati Abah
Tapi Percayalah, Jauh Dalam Hati Anak Abah ni
Sangat Sayangkan Abah

Maafkan Anak Abah ni
Sebab Selama 25 Tahun Anak Abah Hidup, Tak Pernah Buat Kejutan Hari Jadi untuk Abah
Tapi Tahun ni baru Anak Abah ni Belikan Kek untuk Abah buat Pertama Kalinya
Maaf Sebab Takde Hadiah Mahal dari Anak Abah ni

Abah, Terima Kasih Sebab Hadiahkan Anak Abah Laptop Baru
Terima Kasih Sangat Abah atas Kejutan Hari Jadi yang Paling Sempurna Dalam Hidup Anak Abah ni
Abah Faiz Sayang Abah Sangat
Tapi Faiz Tak Pandai Tunjuk.....
Maafkan Faiz Sebab Faiz Takde Gambar ngan Abah
Faiz Malu Nak Bergambar ngan Abah....
Maafkan Anak Abah yang Nakal dan Tak Baik ni Abah...
Faiz Sayang Abah
Faiz Takut Sangat Kehilangan Abah
Faiz Doakan Abah Bahagia dan Terus Maju Dalam Perniagaan Abah
Sayang Abah Sangat Sampai Akhirat"

Love: Faiz Farish for Abah

Scope @ Hospital